تبليغاتX
کرشمه - موسیقی ایرانی
موسیقی ملی ایران
معرفی سازهای ایرانی
تـ نبور اين پير قلندر ، روزگاران است كه در ميدان هنر مو سپيد كرده است و قرنهاست كه صوت مليح مجلس عاشقان و آواي آسماني سر سپردگان اهل حق است . تنبور از ديرينه ترين سازها و آلات موسيقي سرزمين ماست . سابقه حضور اين ساز در تاريخ به كهن ترين زمانها ، پيش از اسلام مي رسد و اين حضور تا زمانها ادامه يافته است چنانكه امروز در پهنه سرزمين تا هر كجا سوخته دلي و سوخته جاني است به بانگ تنبور آتش دل فرو مي نشاند و سالكان طريق حق در مجالس ذكر و سماع بدان دست افشاني و پايكوبي مي كنند و مخموری خويش را به صبوحي آن برطرف مي سازند.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط محمد در ساعت 11:26 بعد از ظهر | لینک  | 
معرفی و بررسی آثار موسیقایی


 

باید بگم که عالی است. همه چیزش. از گرافیکش گرفته تا صدابرداری و تکثیر و اننتخاب نامش. و تنها مشکلش دیر آمدنش بود ولی به هر حال آمد. (البته آمدند) کمتر کسی فکر می کرد که این کنسرت دو آلبوم مجزا را تشکیل بدهید. اما باز هم درایت استاد شجریان همه ی ما را غافل گیر کرد و اینبار با شیوه ای جدید از کارها مواجهیم.

باز نیز استاد در انتخاب نام آلبوم ها ظرافت خود را بکار بردند و با توجه به حال و هوای قطعات نام ها را انتخاب کردند. حتی طرح روی جلد و سی دی نیز گواه این مطلب است. ساز خاموش در آواز دشتی و سرود مهر در بیات ترک و افشاری.

در این میان ...

حسین علیزاده با ساختن این قطعات و همکاری با گروه باز نیز نوعی نوآوری در موسیقی ما ایجاد کرد. بدون شک او نو آور موسیقی ملی ایران است.

کیهان کلهر به نظر من با احساسش کمانه را روی سازش می کشد. سازش هزاران حرف نگفته دارد که در سال های پیش از این از آن به عنوان ساز مطربی یا سازی مهجور یاد می شد.

فکر می کنم با اجرای این کنسرت انتقاد ها بر همایون نیز کم شد. افرادی صدای همایون را در محکمه ی قیاس با صدای محمد رضا شجریان قرار داده بودند که این کنسرت کمی از آن انتقاد ها کم کرد. نواختن ضرب و آواز خواندن تمرکز فوق العاده می طلبد که همایون از پس آن بر آمده.

و در آخر محمد رضا شجریان هر چه از او گفتیم و گفتند و بگوییم باز هم کم است.

والبته باز نیز منتظر می مانیم تا نسخه ی تصویری کنسرت را در بازار موسیقی ببینیم.

نوشته شده توسط محمد در ساعت 1:0 قبل از ظهر | لینک  | 

سال نو باعث تغییر در همه ی ما می شود ... نمی شود گفت همه ی ما ولی اکثریت ما حتی به احترام سال جدید برخی عقایدی که از نظر خودمان خوب نیستند را عوض می کنیم. یا اینکه در صدد بر می آییم که آنها را تغییر دهیم.

سال نو باعث شد تا تصمیم های جدیدی بگیرم و شاید جهتم را عوض کنم. بماند ...

بهر حال تصمیمهای سال نو شاید اجازه ندهد که در این وبلاگ و جاهای دیگر حضور پیدا کنم. از همه ی دوستانی که به این وبلاگ سر می زند سپاس گذارم.

دوستانی را در این مدت پیدا کردم. نام نمی برم ولی از همه ی آنها استفاده کردم. بعضی از آنها هم تصمیم رفتن گرفته اند. مثل سعید انصاری عزیز یا امیر دل آواز ... من ‌نمی توانم خوب بنویسم. مثل بعضی دوستان. توانم در همین قدر است که چنین متنی را با همین نگارش بنویسم. سعی می کنم بیایم ولی نمی دانم کی ...

روزگار خوشی ها را برایتان آرزو می کنم .
با سپاس.
محمد.

نوشته شده توسط محمد در ساعت 7:8 بعد از ظهر | لینک  | 
یادواره اساتید موسیقی

غلامحسین بیگجه خانی بنیان گذار مکتب تار در سال 1296 شمسی در محله (سنجران) در شهر تبریز به دنیا آمد .

پدرش حسینقلی خان ، از استادان و نوازندگان صاحب نام تار، در آذربایجان بود . معروف است که درویش خان درباره پدر غلامحسین بیگجه خانی چنین گفته است :

" حسینقلی خان ، میرزا حسینقلی آذربایجان است ".

غلامحسین بیگجه خانی از سن 6 سالگی ، آموختن تار را نزد پدر آغاز کرد ، اما هنگامی که بیشتر از 14 سال نداشت (1319 شمسی ) پدرش را از دست داد . بعد از فوت پدر دو ماه نزد یکی از شاگردان پدرش به نام رضا قلی زابلی آذر به فراگیری تار پرداخت .

سپس با سعی و تلاش طاقت فرسا و با استعداد و هوش سرشاری که در زمینه موسیقی داشت به کمک صفحات سنگی قدیمی توانست با ساز اساتیدی مانند میرزا حسینقلی ، مرتضی نی داود ، علی اکبر شهنازی و دیگر آشنا شود و تا درجه استادی ارتقاء یابد .

لبته بعدها استاد بیگجه خانی از محضر دو استاد بر جسته موسیقی ایرانی ، میر علی عسگر صادق الوعد و استاد اقبال آذر ( اقبال السلطان )استفاده بسیار برد .

ایشان در این مورد گفته است :" بعد از میر علی عسگری مدتی با اقبال آذر همکاری کرده و تمام ردیف هایی که من امروز می دانم و فرا گرفته ام یادگار اقبال آذر است ."

نواری در افشاری و سه گاه از ایشان با آواز اقبال السطان در حدود سالهای 1346 ضبط گردیده که در آن هنگام اقبال در سن 104 سالگی این نوار را خوانده است .

استاد بیگجه خانی به مدت نیم قرن یاری وفادار داشت و این یار وفادار کسی جز استاد محمود فرنام نبود . این دو تن با ارتباط درونی موفق شدند به کارنامه موسیقی اصیل ایرانی قطعات بسیار زیبایی اضافه نمایند .


غلامحسین بیگجه خانی در تمام طول عمرش در فقر و تنگدستی زیست و هیچگاه هنرش را با چیز دیگری معاوضه نکرد . در فقر زیست و در فقر جان سپرد . این خصلت او به همراهی پاکی اخلاقش در تمام زمینه ها سبب شده بود صدای تارش شفاف و زلال باشد . علاوه بر این مضرابهای ماهرانه و ساده و قوی داشت که صادقانه و حقیقی به گوش مشتاقان هنرش می رسید .


از زنده یاد آثار بسیاری در زمینه موسیقی ایرانی و آذربایجانی به جای مانده است که از آن جمله می توان به کنسرت بیات ترک و سه گاه ، شور و چهارگاه ، همایون و تکنوازی تار در کاست بیداد به همراه آواز استاد محمد رضا شجریان و تمبک جمشید محبی اشاره کرد . زندگی پربار و انسانی بیگجه خانی در 24 فروردین 1366 به پایان رسید .

***

آلبوم بیداد از استاد محمد رضا شجریان به همراهی استاد پرویز مشکاتیان نوازنده ی سنتور و تار استاد غلامحسین بیکچه خانی یکی از بیاد ماندنی ترین آلبوم هایی است که در عرصه ی موسیقی قدم گذاشته اند. بخش هایی از این آلبوم را که با همکاری گروه عارف و شیدا ساخته شده را با هم می شنویم.

آلـــبـــــــوم: بــــــــــــیـــــــداد
دســــــتگاه: هــــــــــــمایــون
گــــــــروه شـــــیدا و عـــــارف
تار اسـتاد بـیکـچـه خـــــانـی

پیش در آمد همایون - حجم: ۶۰۰ KB

چهارمضراب همایون - حجم: 170 KB

تصــــنیـــف یـــاد باد - حـجم: 700 KB

تــــصـنیف هلاک من - حجم: 700 KB

نوشته شده توسط محمد در ساعت 4:56 بعد از ظهر | لینک  |